Η αναγκαιότητα της τέχνης - Ερνστ Φίσερ

1. Η λειτουργία της τέχνης.
Το έργο τέχνης είναι υποκατάστατο της ισορροπίας που λείπει από την πραγματικότητα.
Υποκατάστατο ισορροπίας του ανθρώπου με το περιβάλλον του.

Γιατί μας διασκεδάζει, ξεκουράζει, ψυχαγωγεί όταν εισχωρούμε σε μια ξένη μοίρα, όταν ταυτιζόμαστε και συμμετέχουμε σε μια εντονότερη πραγματικότητα;

Γιατί η επιθυμία των ανθρώπων να εξαντλήσουν τη δική τους ανεξάντλητη (μη ικανοποιητική) ύπαρξη, να κοιτάζουν από το σκοτάδι το φως, όπου αυτό που είναι μόνο ένα παιχνίδι τους παρακινεί σε εσωτερική συμμετοχή;


Ο άνθρωπος θέλει να είναι κάτι παραπάνω απ' ότι ο εαυτός του: ένας ολόκληρος άνθρωπος, σε έναν διαφανή και πιο δίκαιο κόσμο, που να έχει ένα νόημα.
Έτσι μεταβαίνει από κάτι ατελές, με περιορισμούς, σε μια <<ολότητα, πληρότητα ζωής>>.
Αντιστέκεται στο πεπερασμένο, την εφήμερη και τυχαία ατομικότητά του και επιθυμεί να αναφέρεται σε κάτι που η στενότητά του του κρύβει.

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ - S. Freud

Το παιδί αντιμετωπίζει το παιχνίδι με απόλυτη σοβαρότητα. Αντίθετη σ' αυτό δεν είναι η σοβαρότητα αλλά η πραγματικότητα. Διαχωρίζειτο παιχνίδι και την πραγματικότητα, παρά τη συναισθηματική επένδυση στο παιχνίδι, και του αρέσει να συνδέει τα φανταστικά με τα απτά, ορατά αντικείμενα - αυτή η σύνδεση είναι η μόνη που τα διαχωρίζει. Το ίδιο κάνει ο ποιητής.

spiel (game): όσες δραστηριότητες του ποιητή απαιτούν μια σύνδεση με απτά αντικείμενα και επιδέχονται αναπαράσταση

xwros

drash

Πολλά στοιχεία που δεν θα προσέφεραν απόλαυση αν ήταν πραγματικά, το πετυχαίνουν με το παιχνίδι της φαντασίας- 

πολλές διεγέρσεις, οι οποίες είναι στην πραγματικότητα επώδυνες, μπορεί να μετατραπούν σε πηγές ηδονής για τον θεατή ή τον ακροατή του ποιητή.

Ίσως μια σειρά μεταβάσεων θα συνέδεε και τις πιο ακραίες αποκλίσεις ποιητικής δημιουργίας με την αφελή ονειροπόληση.

h dysoiwnh tsixla

Ενώ η υποδιαίρεση είναι μια προϋπόθεση της όρασης, η ομοιότητα μπορεί να κάνει τα πράγματα αόρατα όπως καθίσταται ένα μαργαριτάρι σ' ένα λευκό μέτωπο.

Δύο στοιχεία/προσωπικότητες διηγήματος προσμιγνύονται, και η αναδιάταξή τους στο αρχικό επίπεδο είναι αδύνατη, εφόσον υπάρχει και ενδεχόμενη αλληλεξάρτηση-αλληλεπίδραση. S.Freud

Κρατάτε στα χέρια σας ένα βιβλίο. Ή απλώς βρίσκεστε μπροστά σε μια οθόνη. Ίσως κάποιος σας διαβάζει αυτό το κείμενο. Μπορεί και να το έχετε μάθει απ' έξω. Τυχαία βρεθήκατε σε έναν κήπο.

Stadiakh metavash apo thn pragmatikothta sto
anapodrasto fantasiako tou myalou sas

Τέτρις

Δημιουργεί έναν εθισμό καθώς βάζει αυτόν που παίζει στη διαδικασία να τακτοποιεί. Συγχρόνως όμως προσπαθεί να δημιουργήσει ένα χάος στέλνοντας κουτιά με διάφορα σχήματα. Το κίνητρο του παίκτη είναι να προσπαθεί να διατηρήσει την τάξη κόντρα στο χαοτικό σκηνικό που θέλει να επιβάλει το παιχνίδι. 
Υπάρχει εάν ψυχολογικό φαινόμενο που λέγεται Zeigarnik Effect, και ονομάστηκε έτσι από την Ρωσίδα ψυχολόγο Bluma Zeigarnik. Τη δεκαετία του 1930, η Zeigarnik ήταν σε ένα πολυσύχναστο καφέ όπου οι σερβιτόροι είχαν βρει ένα φανταστικό κόλπο αποστηθίζουν τις παραγγελίες αλλά μόνο μέχρι να τη σερβίρουν. Μετά την παράδοση της οι σερβιτόροι δεν μπορούσαν να τις επαναφέρουν στη μνήμη τους. Η Zeigarnik έδωσε το όνομά της σε όλη αυτή την τάξη προβλημάτων που αφορούν τις ατελείς εργασίες που κολλάνε στη μνήμη.
Το φαινόμενο Zeigarnik είναι επίσης ο λόγος που τα τηλεπαιχνίδια είναι τόσο συναρπαστικά. Μπορεί για παράδειγμα να μην ενδιαφέρει κανέναν ποια χρονιά ιδρύθηκε ένας οργανισμός ή τι ποσοστό χωρών παγκοσμίως έχουν έστω και ένα κατάστημα McDonald's, αλλά από τη στιγμή που θα ερωτηθεί θα μπει στη διαδικασία να απαντήσει. Οι ερωτήσεις κολλάνε στο μυαλό μέχρι την ολοκλήρωση της απάντησης.
Θεωρία των παιγνίων
Το Τέτρις κρατάει την προσοχή μας με τη συνεχή κατασκευή ατελών υποθέσεων. Κάθε ενέργεια μας στο παιχνίδι μας επιτρέπει να λύσουμε κομμάτια του πάζλ , συμπληρώνοντας μια σειρά ή σειρές εντελώς ώστε να εξαφανιστούν αλλά είναι εξίσου πιθανό να δημιουργηθούν νέες, ημιτελείς εργασίες. 
Ο άλλος λόγος για τον οποίο το Τέτρις δουλεύει τόσο καλά είναι γιατί μια ατελής εργασία συνοδεύεται από τη λύση της καθώς συνέχεια πέφτουν από τον ουρανό σχήματα που το καθένα συμπληρώνει κάποιο κενό. Το Τέτρις είναι ένα απλό οπτικό κατσκεύασμα που οι λύσεις του βρίσκονται σε 5 κουμπιά. Μελέτες παικτών Τέτρις έδειξαν οτι προτιμούν να περιστρέφουν τα κουτιά για να δουν αν ταιριάζουν παρά να σκέφτονται από πριν εάν συμβαίνει αυτό. Ανεξάρτητα άν και οι δύο μέθοδοι δουλεύουν το Τέτρις δημιουργεί έναν κόσμο οπου η κίνηση είναι πιο γρήγορη από τη σκέψη και αυτός είναι ένας λόγος στο γιατί ο παίκτης απορροφάται. Αυτό σε αντίθεση με την πραγματική ζωή στο Τέτρις γίνεται μια άμεση σύνδεση των κινήσεων που κάνουμε για να λύσουμε ένα πρόβλημα παράλληλα με το να το διαπιστώνουμε.
Το Zeigarnik effect περιγράφει ένα φαινόμενο αλλά δεν αποδεικνύει την πραγματική του αιτία. Μια πιθανή αιτία που συμβαίνει αυτό είναι οτι το μυαλό λειτουργεί έτσι ώστε να αναδιοργανώνει τους στόχους που κάθε φορά επιδιώκει. Αν αυτοί οι στόχοι ικανοποιούνται τότε το μυαλό στρέφεται αυτόματα σε έναν άλλο.
Το Τέτρις παίζει με αυτή την πιθανή διεργασία του εγκεφάλου αναδημιουργώντας συνέχεια καινούργιους στόχους που ικανοποιούνται με τη δημιουργία ενός ενιαίου μπλοκ διαφορετικών σχημάτων.

sourrealismos: ka8aros psyxikos automatismos me ton opoio proti8etai kaneis na ekfrasei proforika/ grapta / me opoiondhpote allo tropo thn pragmatikh leitourgia ths skepshs.
eimaste organa eggrafhs pou den ypnwtizontai apo ta ixnh pou afhnoun.
Mystika ths magikhs sourrealistikhs texnhs
-metaveite se mia pa8htikh/dektikh katastash
-grapste grhgora wste na mh sygrathsete kai na mh vre8eite ston peirasmo na ksanadiavasete auta pou exete diavasei.
Ka8e deuterolepto yparxei sth syneidhth skepsh mas mia paraksenh frash pou den epidiwkei para na ekfrastei
-synexiste oso sas kanei euxaristhsh
-otan h siwph apeilei na egatasta8ei, diakopste xwris distagmo me mia adeia grammh