Η αναγκαιότητα της τέχνης - Ερνστ Φίσερ

1. Η λειτουργία της τέχνης.
Το έργο τέχνης είναι υποκατάστατο της ισορροπίας που λείπει από την πραγματικότητα.
Υποκατάστατο ισορροπίας του ανθρώπου με το περιβάλλον του.

Γιατί μας διασκεδάζει, ξεκουράζει, ψυχαγωγεί όταν εισχωρούμε σε μια ξένη μοίρα, όταν ταυτιζόμαστε και συμμετέχουμε σε μια εντονότερη πραγματικότητα;

Γιατί η επιθυμία των ανθρώπων να εξαντλήσουν τη δική τους ανεξάντλητη (μη ικανοποιητική) ύπαρξη, να κοιτάζουν από το σκοτάδι το φως, όπου αυτό που είναι μόνο ένα παιχνίδι τους παρακινεί σε εσωτερική συμμετοχή;


Ο άνθρωπος θέλει να είναι κάτι παραπάνω απ' ότι ο εαυτός του: ένας ολόκληρος άνθρωπος, σε έναν διαφανή και πιο δίκαιο κόσμο, που να έχει ένα νόημα.
Έτσι μεταβαίνει από κάτι ατελές, με περιορισμούς, σε μια <<ολότητα, πληρότητα ζωής>>.
Αντιστέκεται στο πεπερασμένο, την εφήμερη και τυχαία ατομικότητά του και επιθυμεί να αναφέρεται σε κάτι που η στενότητά του του κρύβει.

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ - S. Freud

Το παιδί αντιμετωπίζει το παιχνίδι με απόλυτη σοβαρότητα. Αντίθετη σ' αυτό δεν είναι η σοβαρότητα αλλά η πραγματικότητα. Διαχωρίζειτο παιχνίδι και την πραγματικότητα, παρά τη συναισθηματική επένδυση στο παιχνίδι, και του αρέσει να συνδέει τα φανταστικά με τα απτά, ορατά αντικείμενα - αυτή η σύνδεση είναι η μόνη που τα διαχωρίζει. Το ίδιο κάνει ο ποιητής.

spiel (game): όσες δραστηριότητες του ποιητή απαιτούν μια σύνδεση με απτά αντικείμενα και επιδέχονται αναπαράσταση

xwros

drash

Πολλά στοιχεία που δεν θα προσέφεραν απόλαυση αν ήταν πραγματικά, το πετυχαίνουν με το παιχνίδι της φαντασίας- 

πολλές διεγέρσεις, οι οποίες είναι στην πραγματικότητα επώδυνες, μπορεί να μετατραπούν σε πηγές ηδονής για τον θεατή ή τον ακροατή του ποιητή.

Ίσως μια σειρά μεταβάσεων θα συνέδεε και τις πιο ακραίες αποκλίσεις ποιητικής δημιουργίας με την αφελή ονειροπόληση.

h dysoiwnh tsixla

Ενώ η υποδιαίρεση είναι μια προϋπόθεση της όρασης, η ομοιότητα μπορεί να κάνει τα πράγματα αόρατα όπως καθίσταται ένα μαργαριτάρι σ' ένα λευκό μέτωπο.

Δύο στοιχεία/προσωπικότητες διηγήματος προσμιγνύονται, και η αναδιάταξή τους στο αρχικό επίπεδο είναι αδύνατη, εφόσον υπάρχει και ενδεχόμενη αλληλεξάρτηση-αλληλεπίδραση. S.Freud

Κρατάτε στα χέρια σας ένα βιβλίο. Ή απλώς βρίσκεστε μπροστά σε μια οθόνη. Ίσως κάποιος σας διαβάζει αυτό το κείμενο. Μπορεί και να το έχετε μάθει απ' έξω. Τυχαία βρεθήκατε σε έναν κήπο.

Stadiakh metavash apo thn pragmatikothta sto
anapodrasto fantasiako tou myalou sas